In 2004 afgestudeerd aan de academie in Arendonk in de afdeling beeldhouwkunst.

Het portretteren van mensen die op de een of andere manier niet passen in de maatschappij is een constante geworden in Lea Van Lieshout haar werk.

Via het rechtstreeks boetseren naar model – Lea werkt nooit naar fotomateriaal – getuigen haar portretten van intense emoties, ze toont herkenbare karaktertrekken maar nooit zakelijk realistisch.

In een eerste reeks werkte Lea Van Lieshout rond portretten van dementerende bejaarden en beeldde zo op een bijzondere manier “vergankelijkheid” uit. Dit werk bestond uit geboetseerde portretten afgegoten in gips en aansluitend maskers opgebouwd uit vergankelijke materialen zoals grassen en bladeren, zowel de inhoud als het gebruikte materiaal verwijst naar het stervensproces.

Een tweede serie portretten bevat een reeks expressieve beeltenissen van andersvaliden, psychiatrische patiënten, … kortom: “De andere mens”. Een tijd lang heeft Lea deze mensen geobserveerd en vastgelegd in ruimtelijke portretten. De pure karaktertrekken van deze aparte persoonlijkheden worden versterkt door de directheid van het materiaal klei.

Bij een volgend project bezocht ze meermaals een asielcentrum om mensen te boetseren. Deze portretten tonen asielzoekers, mensen die aan de rand van de maatschappij staan, kwetsbaar, zoekend, … Tijdens het poseren, wanneer ze in de aandacht stonden van het zoekende oog van de beeldhoudster, kregen ze een stukje eigenwaarde terug.

Haar laatste project is een reeks portretten van M.S.-patienten.

De kleien modellen worden in een tweede fase afgegoten in gips (via een verloren mal, van elk werk is er slechts één uniek exemplaar). Van de vorige reeks “dementerende bejaarden” werd een bronzen serie gegoten.